تبلیغات
آستارا نیوز - اسماعیل اسدی دارستانی 09119812795
سلام بر همه ی جویندگان فهم و بصیرت ،پایگاه اطلاع رسانی مهندس سعید پوواجد / بندر آستارا09363212161

اسماعیل اسدی دارستانی 09119812795

سه شنبه 27 دی 1390 12:50 ق.ظ

نویسنده : آستارا نیوز سلام بر همه ی جویندگان فهم و بصیرت ، پایگاه اطلاع رسانی مهندس سعید پور واجد /بندر آستارا 09363212161
-------------------------------

نگاهی به سابقه حضور آمریکا در کشورها و عملیات‌های مختلف نشان می‌دهد این کشور از حامیان همیشگی اقدامات تروریستی و گروهک‌های تروریستی است؛ و چنانکه نوام چامسکی اظهار می‌کند، در ادبیات دولتمردان آمریکا انجام عملیات تروریستی و حمایت از گروهک‌های تروریستی تنها هنگامی که آمریکا و دولتمردانش آن را انجام می‌دهند تروریسم نیست، بلکه "مبارزه با تروریسم" است، اما هنگامی که کسان دیگری به آن دست می‌زنند، تروریسم است. 

یکی از گروه‌های تروریستی که آمریکا حمایت خود را از اقدامات آن اعلام کرده و به دو تن از عاملان سرشناس آن پناه داده است، گروه "تبعیدی‌های کوبا" است؛ این گروه تروریستی، در انفجار هواپیمای ۴۵۵ کوبا (برای اطلاع در مورد این انفجار و نقش دولت آمریکا در آن 
اینجا و اینجا را ببینید)، بمب‌گذاری در مناطق تروریستی کوبا (به قصد تضعیف صنعت توریسم کوبا) و بسیاری اقدامات تروریستی دیگر نقش داشته است.

 


-* عملیات جنگ خوک‌ها چیست؟

یکی از عملیات‌های مشترکی که این گروه تروریستی با همکاری سازمان سیا انجام داد به "عملیات خلیج خوک‌ها" معروف شد. "عملیات خلیج خوک‌ها" نام عملیات ناموفقی است که توسط تبعیدی‌های کوبایی تحت تعلیمات نظامی "سازمان جاسوسی آمریکا" موسوم به "سیا" انجام شد. این نیرو‌ها با حمایت و پشتیبانی دولت آمریکا با هدف سرنگونی دولت "فیدل کاسترو" قصد حمله به مناطق جنوبی کوبا را داشتند. "کاسترو" پیشترها " باتیستا"، دیکتاتور تحت حمایت آمریکا را از قدرت به زیر کشیده بود. هدف این عملیات آن بود که مردم کوبا را برای شورش و قیام علیه "کاسترو" تحریک کند، اما برعکس، باعث شد که وی به یک موفقیت بزرگ نظامی دست یابد و همچنین به نمادی جاودان از مقاومت کوبا علیه تهاجم آمریکا تبدیل شود.
 
* بهانه آمریکا برای حمله به کوبا ریشه کمونیستی دولت "کاسترو" بود
 
در اصل، "عملیات خلیج خوک‌ها" ایده‌ "جان اف. کندی"، رئیس جمهور وقت آمریکا، بود. لزوم سرنگونی دولت "کاسترو" وقتی بیشتر و بیشتر احساس شد که رگه‌های کمونیستی‌اش خود را نشان داد. در زمان ریاست جمهوری "دوایت آیزنهاور" برنامه این عملیات ریخته شد و سازمان "سیا" را نیز مسئول اجرایش کردند. وقتی هم که دولت "کندی" بر سر کار آمد، تنها بخش باقی مانده از این نقشه، دستور اجرایش بود.
 
* گام اول در زمان ریاست‌جمهوری آیزنهاور برداشته شد
 
برنامه‌ریزی برای اجرای این عملیات در سال 1960 آغاز شد، یعنی پیش از آن که روابط دیپلماتیک با کوبا قطع شود. رئیس‌جمهور وقت آمریکا "آیزنهاور" در 17 مارس آن سال در جلسه‌‌ "شورای امنیت ملی آمریکا" موسوم به "ان‌اس‌سی" برنامه‌ای را که "کمیته 5412" یا همان "گروه ویژه" طراحی کرده بود، تصویب کرد. اهداف اولیه این برنامه از قرار زیر است:
 
* برنامه‌ای برای انجام عملیات مخفی علیه رژیم "کاسترو"
 
1. هدف عملیات: هدف برنامه که در این سند بدان اشاره شد، جایگزین‌ کردن رژیم "کاسترو" با دولتی ا‌ست که بیشتر خود را وقف منافع مردم کوبا کند و عملکرد مقبول‌تری در مورد آمریکا داشته باشد؛ تا آنجایی که نیازی به مداخله آمریکا نشود.
 
* در این برنامه از طرح تا اجرا چه گذشت؟
 
در 18 آگوست سال 1960 بود که "آیزنهاور" بودجه 13 میلیون دلاری این برنامه را تصویب کرد.
تا 31 اکتبر همان سال، بیشتر حرکات نفوذی غیر نظامی و انتقال و تحویل تدارکات نظامی به کوبا که با هدایت سازمان "سیا" صورت می‌گرفت، با شکست روبرو شده بود؛ به دنبال آن، پیشبرد راهکار‌های غیرنظامی جای خود را به عملیات نظامی اولیه داد که شامل حملات آبی-خاکی می‌شد و با حداقل نیروی نظامی یعنی 1500 سرباز انجام گرفت.
 
* رئیس جمهور جدید در جریان همه امور قرار گرفت
 
در 18 نوامبر 1960، "آلن دولس"، رئیس سازمان "سیا" و "ریچارد بیسل"، معاون امور برنامه‌ریزی این سازمان، رئیس‌جمهور تازه انتخاب شده آمریکا یعنی "جان اف. کندی" را از این برنامه آگاه کردند (البته "کندی" در آن زمان هنوز ادره امور را در دست نگرفته بود). "دولس" که عملیاتی چون "کودتای 1954 در گواتمالا" را در پرونده کاری‌اش داشت، مطمئن بود که سازمانش توانایی آن را دارد تا دولت کوبا را که از 16 فوریه سال 1959 توسط نخست وزیر خود یعنی "فیدل کاسترو" رهبری می‌شود، سرنگون سازد.
 
* آیزنهاور مقدمات را برای کار "کندی" فراهم کرد
 
بیست و نهم نوامبر 1960، "آیزنهاور" در جلسه‌ای با مقامات عالی سازمان "سیا"، وزارت‌ دفاع، امور خارجه و خزانه‌داری آمریکا این اقدام جدید را به بحث و بررسی گذاشت. هیچ مخالفتی نشد و "آیزنهاور" هم با هدف ترغیب "کندی" برای ارزش نهادن بر این اقدامات، برنامه‌های مورد نظر را تصویب کرد. 
 
 
در 8 دسامبر همان سال، "بیسل" اهم این برنامه‌ها را به "گروه‌ ویژه" ابلاغ کرد، ولی از نگارش جزئیات آن به عنوان سند مکتوب سر باز زد. پس از آن روند اجرایی برنامه به صورت منظم ادامه یافت.
 

* قرار بود آمریکا دخالت خود را پنهان کند
 
در 4 ژانویه سال 1961 برنامه به این صورت اعلام شد که قرار است 750 نفر نیروی نظامی در منطقه نامعلومی در کوبا مستقر شوند. این افراد تحت حفاظت نیروی هوایی گسترده‌ای بودند. شرایط خیلی حساس بود، چرا که آمریکا نقشه سرنگونی دولتی را در سر می‌پروراند که با این کشور در جنگ نبود. همه جوانب کار در این برنامه در نظر گرفته شده بود؛ از جنبه تبلیغاتی‌اش گرفته تا راهکار‌های نظامی و همچنین این مسئله که نباید پرده از دخالت مستقیم آمریکا در این عملیات برداشته شود.
 
* کوبا دست آمریکا را در برنامه‌ریزی برای حمله به کوبا رو کرد
 
اکتبر همان سال، کوبا شواهدی را تسلیم "سازمان ملل" کرد مبنی بر این‌که آمریکا برای حمله به این کشور مزدور اجیر کرده و آنها را تحت تعلیم قرار داده است. به نظر می‌آید که دخالت آمریکا چندان هم مخفی نماند.
 
* خود آمریکایی‌ها راجع به این حمله چه می‌گویند؟
 
سناتور "جی. ویلیام فولبرایت" به "کندی" گفت که این نوع دورویی و کار تصنعی همان چیزی است که آمریکایی‌ها شوروی را بدان متهم می‌کنند. توصیه "چستر بولز"، معاون وزیر امور خارجه آمریکا، به "دین راسک"، وزیر امور خارجه وقت این کشور، آن بود که این نقشه هم از لحاظ اخلاقی و هم از نظر قانونی اشکال دارد.
 
* موافقان آمریکایی این حمله تروریستی 
 
از جمله افرادی که طرفدار اجرای این برنامه بودند می‌توان به "ریچارد نیکسون" معاون رئیس جمهور وقت، "رابرت اف. کندی" برادر "جان اف. کندی" و همچنین "رابرت مک‌نامانا"، وزیر دفاع آن زمان، اشاره کرد.
 
* دروغ‌پردازی آمریکا در مورد حمله به کوبا پایان ندارد
 
در 12 آوریل سال 1961، کندی در نشستی خبری اظهار کرد که آمریکا به هیچ عنوان قصد دخالت در امور کوبا را نداشت. پنج روز پس از این مصاحبه، عملیات آغاز شد.
 
* آغاز عملیات چگونه بود؟
 
نیرو‌های اعزامی در گواتمالا جمع شدند و در 14 آوریل با شش کشتی از بندری واقع در نیکاراگوئه عازم کوبا شدند. یک روز بعد این نیروهای تبعیدی کوبا که از حمایت آمریکا برخوردار بودند، فرودگاه‌های نزدیک "خلیج خوک‌ها" و سیاه‌آب‌های "زاپاتا" واقع در کوبا را بمباران کردند.
 
* نام این عملیات از چه گرفته شده است؟
 
مهم‌ترین بخش عملیات در ساحلی واقع در کوبا به نام "پلایا گیرون" رخ داد. این منطقه در دهانه "خلیج خوک‌ها" واقع شده است. نام این عملیات هم از همین خلیج گرفته شده است. البته باید گفت که این واژه، ترجمه جدید واژه اسپانیایی "باهیا دی کوچینوس" است. مردم آمریکای لاتین هم این عملیات را با نام "لا باتالا دی گیرون" یا "پلایا گیرون" می‌شناسند.
 
* رسانه‌ها دست دولت آمریکا را به راحتی رو کردند
 
آمریکایی‌ها در تلاشی مسخره برای این‌که نشان دهند که حملات را فراریان کوبایی تدارک دیده‌‌اند، هواپیماهای جنگی "بی-26" را طوری پوشاندند که به نظر هواپیماهای کوبایی بیاید. به عنوان نمونه، یکی از فراریان به نام "ماریو زیونیگا" سوار بر هواپیمایش در رسانه‌ها به نمایش گذاشته شد، اما آنقدر جزئیات ضد و نقیض زیاد بود و رسانه‌ها به فاش کردن حقایق پرداختند که این حرکت نمایشی بیشتر از این‌که موفق باشد، به شکست انجامید.
 
* عامل اصلی شکست این عملیات مردم بودند
 
از همان ساعات اولیه شروع عملیات، معلوم بود که سرانجامش شکست است؛ چرا که نتوانست حمایت مردم بومی را کسب کند؛ همان جماعتی که نیرو‌های شورشی رویش حساب کرده بودند. سازمان "سیا" در کمال تعجب دید که مردم سرسختانه از "کاسترو" و انقلاب کشورشان حمایت می‌کنند.
 
* دروغگویی که بعد از رسوایی با عدم حمایت روبه‌رو شد
 
"ادلای استیونسن"، نماینده آمریکا در "سازمان ملل متحد"، ادعای نماینده کوبا در مورد این عملیات را شدیداً رد و با نشان دادن چند عکس‌ رسمی از ادعای فراریان در مورد برنامه‌ریزی این عملیات حمایت کرد. متاسفانه در عرض چند ساعت حقیقت آشکار شد؛ حقایقی که نتیجه‌اش شرمندگی "استیونسن" بود. بدتر آن‌که وی دریافت که کندی او را "مقام دروغگوی من" خطاب کرده است.
 
* پایان مفتضحانه تلاش آمریکا برای نفوذ به کوبا
 
از آنجایی که جهان دیدگاهی منفی نسبت به آمریکا پیدا کرده بود، کندی تصمیم گرفت که پوشش هوایی بیشتری را صرف این عملیات نکند تا زمانی که مکانی برای فرود هواپیما‌ها در خود کوبا پیدا شود. این اتفاق هیچ وقت رخ نداد و نیرو‌های کوبایی کنترل مرز‌های هوایی خود را به صورت کامل بدست آوردند. آخرین تلاش آمریکا برای کنترل هوایی در 19 آوریل  بود که نتیجه اسفباری هم به همراه داشت؛ این اقدام منجر کشته شدن 4 تن از خلبانان آمریکایی شد، با این حال، هنوز عواقب این عملیات بر همه پوشیده است.
 
* ادعای آمریکا: کوبا در برابر کوبا بود
 
نیروهای متهاجم در عصر روز 19 آوریل تسلیم شدند. بیش از 200 تن کشته و 1197 نفر هم اسیر شدند. فردای آن روز "کندی" به "جامعه سردبیران روز‌نامه‌های آمریکا" گفت در این نبرد کوبایی‌ها بودند که به جنگ کوبایی‌ها رفته بودند و آمریکا در این جریان کاملا بی‌تقصیر بوده است.
 
* برکناری عوامل عملیات پس از شکست آن
 
چند ماه نگذشت که سه تن از افرادی که مسئول برنامه‌ریزی این عملیات بودند، از سمت‌های خود برکنار شدند. این افراد شامل "آلن دولس"، رئیس سازمان "سیا"، "ریچارد بیسل"، معاون امور برنامه‌ریزی سیا، و "چارلز کابل"، ژنرال نیروی هوایی، بودند.
 
* آزادی دستگیرشدگان در برابر غذا و دارو                    
 
محاکمه دستگیرشدگان به صورت عمومی انجام شد و تقریبا تمامشان به 30 سال زندان محکوم شدند. بعد از 20 ماه مذاکره، آنها را در مقابل دریافت 53 میلیون دلار مواد غذایی و دارو آزاد کردند.
 
*کاسترو دیگر احساس امنیت نمی‌کرد
 
شکست "عملیات خلیج خوک‌ها" مقدمه‌ای‌ بود برای این که دولت کوبا بیش از پیش مورد تهاجم همسایه شمالی خود قرار بگیرد. رئیس‌جهور "کندی" در تلاش برای مخفی‌ نگه ‌داشتن علاقه‌اش به سقوط "کاسترو" چندان موفق نبود. "کاسترو" که در مورد آینده نقشش در کوبا احساس امنیت نمی‌کرد، به شوروی سابق اجازه داد که موشک‌های هسته‌ای خود را در این کشور مستقر کند، که البته این اتفاق پیش از "بحران موشکی کوبا" در سال 1962 بود.
 
* نقش اعضای کابینه آمریکا در عملیات
 
استخدام تبعیدی‌های کوبایی در میامی را دو تن از مقامات اداری سازمان "سیا" به نام‌های "ای هاوارد هانت" و"گری درولر" انجام دادند. مسئولیت برنامه‌ریزی در مورد جزئیات نقشه بر عهده یکی از متخصصان این سازمان در امور نبرد‌های غیرنظامی به نام "جاکوب استرلاین"، یکی از سرهنگ‌های نیروهای دریایی ارتش آمریکا، به نام "سرهنگ جک هاوکینز" (که از سوی سازمان برای برنامه ‌ریزی نظامی، آموزش تبعیدی‌ها و همچنین رهبری نیرو‌ها در عملیات خلیج خوک‌های کوبا به خدمت گرفته شد)، و همچنین "سرهنگ استنلی بیرلی" بود که تحت فرماندهی "ریچارد بیسل" و معاون وی "تریسی بارنز" به وظایف خود می‌پرداختند. "بارنز" یکی از اعضای اداری باسابقه در سازمان محسوب می‌شد و در جریان کودتای 1954 گواتمالا و عملیات خلیج خوک‌ها در سال 1961 مسئولیت اداره بخش عملیاتی این سازمان را بر عهده داشت.

 

 

 

در استان الانبار، تصاویر منتشر شده ویدئویی توهین بی سابقه نظامیان آمریکایی مستقر در عراق به مقدسات اسلامی را نشان می دهد.

در این تصاویر یک نظامی آمریکایی بدون هیچ دلیلی یک مسجد را در شهر فلوجه بزرگترین شهر استان الانبار تخریب می کند.

این نظامی آمریکایی که بوسیله خمپاره مسجد را با خاک یکسان می کند، بلافاصله بعد از تخریب کامل و به هوا رفتن خاک، با خوشحالی فریاد می زند که "زدیم - زیدیم".

این مسجد در حالی تخریب می شود که محوطه اطراف آن کاملا باز است و هیچ منطقه مشکوک و یا نظامی در اطراف آن نیست. 

توهین نظامیان آمریکایی به مقدسات مسلمانان در کشورهای اسلامی مانند عراق و افغانستان به تخریب مساجد خلاصه نمی شود، چند وقت پیش نیز نظامیان آمریکایی به چندین قرآن در بغداد شلیک کردند که جنجالی بزرگ بوجود آورد.

در زندان‌های بگرام و برخی دیگر از زندان‌های افغانستان نیز برای اعتراف گیری از افراد بازداشت شده به مقدسات اسلامی و بویژه کتاب قرآن توهین کردند 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -